Deva bulmayan bir yara Sensiz muhabbetler Ne söyleyebilir ki kırık Yaralı bu yürek Vefanın sende çiçeklendiğini Umudun sende yeşerdiğini Söylemediler…
Bir karanfil gibisin nazende, Hissettim kokunu ipek pazende, Rüyalara daldım senle bazende, Özlem ile kahverengi gözlü yar. Karamsar göründün çoğu…
Ne al gonca, ne gül, ne mum, ne gül kokulu güller, Tek bir teselli bile olmadı, hiç biri bir, Özlem…
Karartma geceleri gibi özlemin Dudaklar suskun, sokaklar boş, sokağa çıkmak yasak Kurşun yemiş sanki bedenim Uçuşur gibi havada, mavzer kurşunları…
Sıkıyorsa kelepçe birde vatan özlemi Özleminde özlemi ana baba özlemi Yetim ve öksüzlerin mazlumların özlemi Gelmiyorsa elinden başka birşey özlemden…
ben bugün sırf sensizlik kokuyor diye özlemi terk ettim bilsem ki özlem olmayınca sensizliği bile özleyecektim terk etmezdim özlem yoksa…
Nede ümit dolu dünya Kalplerde özlem olmasa Yaşanırdı inan hayat Gönüller ayrı kalmasa Çiçekler inan açmazdı O aşk ateşi olmasa…
Özleminle yaniyorum Sensizlige agliyorum Askinla yasiyorum Seni cok seviyorum Hep seni düsünüyorum Bitsin artik bu özlem Yillar oldu sensizim ben…
Özlem güneşi yaktı beni Her sabah güneş doğunca Gözlerin gelir gözlerime Gözlerin ne kadar güzelmiş meğer Nasıl da farkedemişim Özlem…
Akıp giden yıllara, sevda değmedi ki söyle sevda yüreklim, nedir bu özlem, nedir bu yasak. Sevdamdan yorulup, hasrete yazılmadın ki…