| Şiir | İki Kişilik Yalnızlık |
| Kategori | Hüzün Şiirleri |
Gördüm ki yalnızlığına çare değilim,
Çaresizliğin olamam..
Anladım ki yaralarına merhem değilim,
Tuz basanın olamam..
Sevgim senin aşılmaz hapishanen olduysa,
Cezan tek başınalıksa iki kişiyle,
İdam sehpanı ayaklarının altından iten olamam..
Eyy zülfünün her teline kurban olduğum yar!
Koş hadi,
Kırdı sevgim yalnızlığın zincirlerini..
Uç hadi,
Beşiktaş vapurundan simit attığım martılar gibi…
Ayrı ayrı kalablıklarda yalnızlık sevgilimizken,
Birbirimize sevgili nasıl olalım? ?
HüzünHüzün
